پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 9 32 2020 08 22 The Relationship between Sport Self-Efficacy and Competitive Anxiety in Athletic Students: The Mediating Role of Coping Strategies ارتباط خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی دانشجویان ورزشکار: نقش واسطه‌ای راهبردهای مقابله‌ای 117 140 2094 10.22089/spsyj.2020.8570.1926 FA مجتبی پورجاوید دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران رسول زیدآبادی عضو هیات علمی دانشکده علوم ورزشی دانشگاه حکیم سبزواری 0000-0001-9132-2475 زهرا استیری عضو هیات علمی دانشگاه حکیم سبزواری انسیه سادات عسکری تبار دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار؛ ایران Journal Article 2020 03 05 The purpose of this study was to explain the structural relationships between sport self-efficacy and competitive anxiety of athletes regarding the mediating role of task-oriented and emotion-oriented coping strategies. Questionnaires of sport self-efficacy, coping strategies, and competitive anxiety were distributed among 200 volunteer athletes from different individual and team sports. In order to determine the relationships between variables, structural equation modeling and path analysis with PLS2 software were used. The findings showed that in addition to the significant relationship between self-efficacy and competitive anxiety in direct path, self-efficacy, indirectly and due to affecting on chosen coping strategies by athlete, causes moderating competitive anxiety. More accurate examination of the model suggests that the indirect pathway of sport self-efficacy to task-oriented strategies and to competitive anxiety with higher path coefficients and greater T- value is the stronger pathway to explain the mediating role of coping strategies in relation between sport self-efficacy and competitive anxiety. هدف از پژوهش حاضر تبیین روابط ساختاری بین خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی ورزشکاران با توجه به نقش واسطه‌ای راهبردهای مقابله‌ای تکلیف‌ مدار و هیجان‌مدار بود. پرسش‌نامه‌های خودکارآمدی ورزشی، راهبردهای مقابله‌ای و اضطراب رقابتی بین 200 ورزشکار داوطلب رشته‌های مختلف انفرادی و تیمی توزیع گردید. جهت تعیین روابط میان متغیرها از روش مدل‌سازی مسیری-ساختاری و نرم‌افزار پی ال اس2 استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد علاوه بر ارتباط معنا­دار بین خودکارآمدی ورزشی با اضطراب رقابتی در مسیر مستقیم، خودکارآمدی ورزشی به طور غیر‌مستقیم و به­واسطه تأثیر­گذاری بر راهبردهای مقابله‌ای انتخاب شده از طرف ورزشکار موجب تعدیل اضطراب رقابتی ورزشکاران می‌شود. بررسی دقیق­تر مدل حاکی از آن است که مسیر غیر‌مستقیم خودکارآمدی ورزشی به راهبردهای تکلیف‌مدار به اضطراب رقابتی با ضرایب مسیر بالاتر و شاخص تی بزرگتر، مسیر قوی­تر برای تبیین نقش واسطه­ای راهبردهای مقابله‌ای در ارتباط بین خودکارآمدی ورزشی و اضطراب رقابتی است. https://spsyj.ssrc.ac.ir/article_2094_cf2226ddd41b1a2d0ae51dab54d32c36.pdf