پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 9 34 2021 02 19 The Effect of Action Observation, Imagery and Execution on Autonomic Nervous System Activity and Imagery Ability تأثیر مشاهده، تصویرسازی و اجرای حرکت بر فعالیت سیستم عصبی خودکار و توانایی تصویرسازی 171 196 2211 10.22089/spsyj.2020.9166.1994 FA فرزانه حاتمی گروه آموزشی رفتار حرکتی - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی- تهران- ایران 0000-0003-3493-5966 غلامرضا لطفی مدیر گروه آموزشی رفتار حرکتی - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی- تهران- ایران 0000-0002-4506-5313 نیلوفر خادمی کارشناسی ارشد رفتار حرکتی- گروه آموزشی رفتار حرکتی - دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی- تهران- ایران Journal Article 2020 06 29 Our study aims to identify the effect of observation, imagery and execution on selected psychophysiological indices and imagery ability. The participants were categorized into four groups (action kinesthetic imagery, action visual imagery, action observation and action execution). at pretest, the participants imagined each revised movement imagery questionnaire items. During imagery, their psychophysiological indices were recorded. Participants rated ease of imaging based on this questionnaire and did their exercises for three sequence days according to their groups. The post-test was performed as the pre-test protocol. The univariate covariance analysis test revealed significant differences between the score in variables of skin temperature level, heart beat and breathing rhythm but there was no clear advantage for a specific group. On the other hand, there were no significant differences between four groups in the ability to visualize at posttest. Therefore, it seems that all four methods are equally effective in the imagery ability. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مشاهده، تصویرسازی و اجرای حرکت بر شاخص ‎های روان‎ فیزیولوژیک و توانایی تصویرسازی بود. شرکت­ کنندگان به چهار گروه 10 نفره (تصویرسازی جنبشی حرکت، تصویرسازی بینایی حرکت، مشاهده حرکت و اجرای حرکت) تقسیم شدند. در پیش ­آزمون، شرکت­کنندگان، بندهای پرسش­نامه تصویرسازی حرکتی اصلاح شده را تصویرسازی کردند. حین تصویرسازی، شاخص­ های روان ‎فیزیولوژیک آنها ثبت شد. شرکت­ کنندگان سهولت تصویرسازی را بر اساس همین پرسش­نامه رتبه ­بندی کردند و به ­مدت سه روز بر اساس گروه تمرینی خود به تمرین پرداختند. پس­آزمون همانند پروتکل پیش ­آزمون اجرا شد. آزمون تحلیل کوواریانس یک ­متغیره نشان داد تفاوت معناداری بین نمرات متغیرهای دمای سطحی پوست، ضربان قلب و ریتم تنفس وجود دارد. از سوی دیگر اختلاف معناداری در توانایی تصویرسازی چهار گروه در پس­ آزمون وجود نداشت. بنابراین به نظر می­ رسد هر چهار روش به یک میزان در توانایی تصویرسازی اثرگذار هستند. https://spsyj.ssrc.ac.ir/article_2211_3323fe11e9595c09af38fe67567a9394.pdf