پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 10 36 2021 06 22 Designing a Model of the Effect of Alexithymia on Leisure and Social Loneliness with the Moderating Role of Physical Activity in the Elderly in Tehran طراحی مدل تأثیر ناگویی هیجانی بر ملال فراغت و تنهایی اجتماعی با نقش تعدیلگر فعالیت بدنی سالمندان شهر تهران 237 258 2273 10.22089/spsyj.2021.9051.1981 FA ابوالفضل مرادی دانشجوی دکتری مدیریت اوقات فراغت، دانشگاه آزاد واحد تهران مرکزی، تهران، ایران زینت نیک آئین 2- دانشیار مدیریت ورزشی ، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران جاسم منوچهری استادیار مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران Journal Article 2020 06 08 The purpose of this study was to investigate the moderating role of physical activity on the causal relationship between emotional distress and leisure and social loneliness of elderly participants in leisure activities in Tehran. The statistical population of the study consisted of seniors participating in public and neighboring parks and participating in physical activities. The statistical sample of the research consisted of 221 individuals based on sample size formula of structural equations and clustered method from different regions of Tehran. The research instruments included standard questionnaires of emotional exhortation, social loneliness, leisure and physical activity questionnaire. The results of structural equation analysis indicated that physical activity as a moderator had a significant and negative effect on the relationship between emotional exhaustion and leisure activity. The results also indicated that physical activity had a moderating and moderating effect on the causal relationship between emotional distress and social loneliness. Exercise practitioners should increase the participation of seniors in providing appropriate conditions for seniors 'sports activities, such as equipping parks with seniors' sports and welfare facilities or planning for various activities such as morning exercise and hiking. Become sporting activities هدف از پژوهش حاضر نقش تعدیل گر فعالیت بدنی بر رابطه علی ناگویی هیجانی بر ملال فراغت و تنهایی اجتماعی سالمندان شرکت ­کننده در فعالیت ­های اوقات فراغت شهر تهران است. جامعه آماری پژوهش را سالمندان شرکت ­کننده در پارک ­های عمومی و همسایگی و حاضر در فعالیت‌های بدنی تشکیل می­دهند. بر اساس فرمول حجم نمونه معادلات ساختاری و به روش خوشه­ ای از مناطق مختلف تهران، تعداد 221 نفر نمونه آماری پژوهش را تشکیل دادند. ابزار پژوهش شامل پرسش­نامه ­های استاندارد ناگویی هیجانی، تنهایی اجتماعی، ملال فراغت و پرسش­نامه فعالیت بدنی شارکی است. نتایج تحلیل معادلات ساختاری حاکی از آن بود که فعالیت بدنی به عنوان تعدیلگر در رابطه علی ناگویی هیجانی و ملال فراغت تأثیر معکوس و معناداری دارد. همچنین نتایج پژوهش حاکی از آن بود که فعالیت بدنی بر رابطه علی بین ناگویی هیجانی و تنهایی اجتماعی نیز اثر عکس و تعدیلی دارد. متولیان ورزش، بایستی با فراهم نمودن زمینه مناسب برای فعالیت­ های ورزشی سالمندان مانند تجهیز پارک­ها به تسهیلات ورزشی و رفاهی ویژه سالمندان و یا با برنامه­ریزی جهت اجرای فعالیت ­های مختلف مانند ورزش صبحگاهی و پیاده­ روی و ... موجب افزایش مشارکت سالمندان در فعالیت‌های ورزشی شوند.<br /><br /><strong> </strong> https://spsyj.ssrc.ac.ir/article_2273_074177d3eb6371e32c16c55a3b8f706b.pdf