پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 The effect of games for understanding (TGFU) and hybrid (TGFU-SE) training methods on learning the volleyball overhand pass skill and motor creativity تأثیر روش‌های آموزشی بازی برای فهمیدن (TGFU) و هیبریدی (TGFU-SE) بر یادگیری مهارت پاس پنجه والیبال و خلاقیت حرکتی. 4918 10.22089/spsyj.2026.18934.2641 FA الهه علیزاده گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، ایران 0009-0009-4659-3490 محمد تقی اقدسی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه تبریز 0000-0001-8921-1856 حجت زمانی ثانی گروه رفتار حرکتی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز، ایران 0000-0001-7276-5289 Journal Article 2025 12 14 With the development of motor behavior science, teaching methods are also changing. The present study was conducted to determine the effect of the game-for-understanding and hybrid training method on learning volleyball overhand pass and motor creativity. The research method was semi-experimental and field-based with a pre-test and post-test design. The statistical population included female high-school students, 70 of whom were selected as a sample by convenience and were placed in two groups by matching based on AAHPERD pre-test scores. Then, volleyball overhand pass was implemented in 18 sessions over 6 weeks and for 60 minutes using the game-for-understanding and hybrid training method. During the intervention period, two acquisition tests were taken and 24 hours after the last practice session, a retention and transfer test was taken. The motor creativity test was also taken as a pre-test and post-test. Measurement tools included the AAHPERD Volleyball overhand pass Test and the Bertsch Motor Creativity Test (1983). For data analysis, repeated measures variance, independent and dependent t-test, mixed ANOVA and ANCOVA were used at a significance level of 0.05. According to the results of the study, both training methods improved volleyball overhand skills and there was'nt significant difference between two methods. No intragroup difference was observed in the motor creativity test, but the difference between the two groups was significant in the creativity post-test. Therefore, both methods improved learning of volleyball overhand pass and coaches can use both methods. For improving motor creativity, the hybrid training method is better than the game-for-understanding method. با توسعه علم رفتارحرکتی، روش‌های آموزش نیز دچار تحول می‌شوند که پژوهش حاضر به‌منظور تعیین تأثیر روش آموزش بازی‌ برای فهمیدن و هیبریدی بر یادگیری مهارت‌‌ پاس پنجه والیبال و خلاقیت حرکتی اجرا شد. روش پژوهش از نوع نیمه‌تجربی و به‌صورت میدانی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون بود. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان دختر متوسطه اول که به صورت در دسترس تعداد 70 نفر به عنوان نمونه انتخاب و با همتاسازی براساس نمرات پیش‌آزمون ایفرد در دو گروه قرارگرفتند. سپس، پاس پنجه والیبال به تعداد 18 جلسه طی 6 هفته (هر هفته 3 جلسه) و به مدت 60 دقیقه به روش آموزش بازی برای فهمیدن و هیبریدی اجرا شد. در طول دوره مداخله دو نوبت آزمون اکتساب و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، آزمون یادداری و انتقال گرفته‌شد. آزمون خلاقیت حرکتی نیز به صورت پیش‌آزمون و پس‌آزمون گرفته‌شد. ابزارهای اندازه‌گیری شامل آزمون پنجه والیبال ایفرد و آزمون خلاقیت حرکتی برچ (1983) بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها نیز از واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر، آزمون تی‌مستقل، تی‌وابسته، تحلیل‌واریانس مرکب و آنکوا در سطح معناداری 05/0 استفاده‌شد. طبق نتایج تحقیق، هر دو روش آموزشی باعث بهبود مهارت پنجه والیبال شده و تفاوت معناداری بین دو روش وجود‌نداشت. در آزمون خلاقیت حرکتی نیز تفاوت درون‌گروهی مشاهده‌نشد ولی در پس‌آزمون خلاقیت تفاوت بین دو گروه معنادار بود. بنابراین، هر دو روش باعث بهبود یادگیری پاس پنجه والیبال شده و مربیان می‌توانند از هر دو روش بهره ‌بگیرند. برای بهبود خلاقیت حرکتی نیز روش آموزشی هیبریدی بهتر از روش آموزش بازی برای فهمیدن است.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Identifying Psychosocial Risk Factors for Sport Injuries in Iranian Elite and Professional Kickboxing Athletes; The Predictive Role of Resilience and Personality Components شناسایی عوامل روانی خطرزای بروز آسیب‌ در ورزشکاران نخبه و حرفه ای کیک بوکسینگ ایران ؛ نقش پیش بین مولفه های تاب آوری و شخصیت 5040 10.22089/spsyj.2026.19255.2683 FA محمدرضا سیدی استادیار گروه طب ورزشی، پژوهشگاه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران، 0000-0002-5551-4610 علیرضا آذرخزین دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران 0009-0006-9898-1370 Journal Article 2026 04 14 Kickboxing, a high-contact combat sport popular in Iran, carries a significant risk of sports injuries due to its intense physical nature. Understanding the factors influencing injury occurrence and severity is essential for improving training, prevention, and athlete health. This study investigated the relationship between psychological and personality factors and injury outcomes among elite Iranian kickboxers, including both male and female athletes. Seventy-two elite kickboxers participated. Data included demographic characteristics (age, height, weight, BMI, sports history, previous injury), psychological/personality measures (CD-RISC resilience scale, NEO-FFI five-factor personality inventory), and injury rates/severity. Independent t-tests, Mann-Whitney U tests, and logistic regression were used for analysis. Participants were also stratified by gender and age group (youth vs. adult). Resilience, extraversion, and neuroticism emerged as significant predictors in the overall model. Resilience significantly predicted injury occurrence in males and adults. Neuroticism played a notable role in females across all groups. Injury severity was significantly associated with decreased extraversion and increased neuroticism, particularly in males and adults. Findings highlight that enhancing psychological resilience plays a key role in injury prevention among elite Iranian kickboxers. ورزش کیک‌بوکسینگ به عنوان یکی از رشته‌های رزمی پرتماس و محبوب در ایران، به دلیل برخوردهای فیزیکی شدید، همراه با خطر بالای بروز آسیب‌های ورزشی است. شناخت عوامل مؤثر بر بروز و شدت این آسیب‌ها برای بهبود روند تمرینی، پیشگیری و محصولات سلامت ورزشکاران ضروری است. در این تحقیق، با مطالعه جامع ورزشکاران نخبه و حرفه ای کیک‌بوکسینگ ایران، تلاش شده است تا ارتباط میان عوامل روان‌شناختی و شخصیتی با بروز و شدت آسیب‌های ورزشکاران زن و مرد بررسی شود. این مطالعه روی 72 ورزشکار نخبه کیک‌بوکسینگ ایران انجام شد. اطلاعات جمع‌آوری شده شامل ویژگی‌های دموگرافیک (سن، قد، وزن، BMI، سابقه ورزشی و سابقه آسیب قبلی)، عوامل روانی و شخصیتی (مقیاس تاب‌آوری CD-RISC و پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیتNEO-FFI ) و میزان و شدت بروز آسیبهای ورزشی بود. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل و من ویتنی برای مقایسه گروه‌ها و آزمون رگرسیون لجستیک برای پیش‌بینی بروز و شدت آسیب‌ها تحلیل شدند. به منظور تحلیل بهتر نتایج، افراد بر اساس جنسیت و رده سنی (جوان و بزرگسال) نیز تفکیک و مقایسه شدند. تاب‌آوری، برونگرایی و نوروتیسیزم به عنوان پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار در مدل کلی تشخیص داده شدند. پیش‌بینی بروز آسیب توسط تاب‌آوری در مردان و بزرگسالان معنادار بود. نوروتیسیزم در زنان در همه گروه‌ها نقش قابل توجهی داشت. شدت آسیب با کاهش برونگرایی و افزایش نوروتیسیزم به صورت معنی‌دار مرتبط بود و این ارتباط‌ها در مردان و بزرگسالان بیشتر نمایان بود. نتایج تحقیق نشان می دهد تقویت تاب‌آوری روانی نقش کلیدی در بروز آسیب در ورزشکاران حرفه ای و نخبه کیک بوکسینگ ایران دارد.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Psychometric Properties of the Sports Commitment Questionnaire-2 (SCQ-2): Testing the Sport Commitment Model, Social Exchange and Self-Determination Theory in Iranian Athletes ویژگی‌های روانسنجی نسخة فارسی پرسشنامه تعهد ورزشی-۲ (SCQ-2): آزمون مدل تعهد ورزشی، نظریة مبادله اجتماعی و خودتعیین‌گری در ورزشکاران ایرانی 5041 10.22089/spsyj.2026.18875.2637 FA ژاله باقرلی گروه رفتار حرکتی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران 0000-0002-1360-6525 مهدیه اسلامی نصرت آبادی گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی ۸۸۹- ۱۴۶۶۵ تهران، ایران 0000-0002-5016-8608 معصومه فصیحی نسب پاریزی کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد سیرجان، دانشگاه آزاد اسلامی، سیرجان، ایران Journal Article 2025 12 04 Objective:The aim of the present study was to translate, validate, and examine the psychometric properties of the Persian version of the Sports Commitment Questionnaire-2 and to test its relationships with constructs from Self-Determination Theory and Social Exchange Theory in Iranian athletes. Methods: 450 Iranian athletes (280male,170female) aged 15 to 35 years (Mean = 21.4, SD = 4.2) were selected using convenience sampling. The translation and cross-cultural adaptation process was conducted following the guidelines of Beaton and colleagues (2000) in five stages. Confirmatory Factor Analysis (CFA) was used to assess construct validity, while Cronbach's alpha coefficients, McDonald's omega, and test-retest reliability were used to assess reliability. Convergent and discriminant validity were evaluated by examining correlations with constructs from Self-Determination Theory, and Social Exchange Theory. Results: The results of confirmatory factor analysis confirmed the 12-factor structure of the SCQ-2 in Iranian culture. Model fit indices and all factor loadings were significant. Test-retest reliability (ICC = 0.86) indicated good temporal stability. Sport commitment showed significant positive correlations with basic psychological need satisfaction, and intrinsic motivation, Furthermore, the sources of commitment collectively explained 78.5% of the variance in enthusiastic commitment and 60.2% of the variance in constrained commitment. Conclusion: The Persian version of the Sports Commitment Questionnaire-2 has favorable psychometric properties in the population of Iranian athletes and can be used as a valid and reliable instrument for measuring sport commitment in related research. The confirmed relationships with constructs from Self-Determination and Social Exchange Theoris support the validity of the model in Iranian culture. هدف: هدف پژوهش حاضر، ترجمه، اعتباریابی و بررسی ویژگی‌های روانسنجی نسخه فارسی پرسشنامه تعهد ورزشی-۲ وآزمون روابط آن باسازه‌های نظریه خودتعیین‌گری و نظریه مبادله اجتماعی در ورزشکاران ایرانی بود. روش ها: پژوهش حاضر از نوع مطالعات روانسنجی و اعتباریابی ابزار بود. ۴۵۰ ورزشکار ایرانی (۲۸۰ مرد، ۱۷۰ زن) با دامنه سنی ۱۵ تا ۳۵ سال به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. فرآیند ترجمه و سازگاری بین‌فرهنگی بر اساس دستورالعمل بیتون و همکاران (۲۰۰۰) در پنج مرحله انجام شد. برای بررسی روایی سازه از تحلیل عاملی تأییدی و برای بررسی پایایی از ضرایب آلفای کرونباخ، امگای مک‌دونالدو پایایی زمانی استفاده شد. روایی همگرا و واگرا از طریق بررسی همبستگی باسازه‌های نظریه خودتعیین‌گری و نظریه مبادله اجتماعی ارزیابی شد. یافته ها: نتایج تحلیل عاملی تأییدی، ساختار ۱۲ عاملی SCQ-2 را در فرهنگ ایرانی تأیید کرد. شاخص‌های برازش مدل و تمامی بارهای عاملی معنادار بودند . ضرایب آلفای کرونباخ برای مولفه ها بین ۰.۷۸ تا ۰.۸۹ و برای نمره کل برابر ۰.۹۳ بود. پایایی زمانی با فاصله ۲ هفته (0.86) نشان‌دهنده پایداری زمانی مطلوب بود. تعهد ورزشی با ارضای نیازهای روانشناختی اساسی و انگیزه درونی همبستگی مثبت و با جذابیت گزینه‌های جایگزین و بی‌انگیزگی همبستگی منفی معنادار داشت. همچنین منابع تعهد در مجموع ۷۸.۵ درصد از واریانس تعهد مشتاقانه و ۶۰.۲ درصد از واریانس تعهد محدودشده را تبیین کردند. نتیجه گیری: نسخه فارسی پرسشنامه تعهد ورزشی-۲ دارای ویژگی‌های روانسنجی مطلوب در جامعه ورزشکاران ایرانی است.روابط تأییدشده با سازه‌های نظریه خودتعیین‌گری و نظریه مبادله اجتماعی، اعتبار مدل را در فرهنگ ایرانی نشان می‌دهد.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Effectiveness of Hybrid Learning Approach Integrating Personal-Social Responsibility and Problem-Solving on Sports Commitment and Team Cohesion in Adolescent Basketball Players اثربخشی ترکیب رویکرد های یادگیری مسئولیت پذیری شخصی - اجتماعی و حل مسئله بر مؤلفه های تعهد ورزشی و انسجان تیمی در بسکتبالیت های نوجوان 5048 10.22089/spsyj.2026.16962.2492 FA سمیرا اسدی گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0009-0005-0806-3641 نگار آرازشی گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0003-3817-2417 کیوان ملانوروزی گروه رفتار حرکتی، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-1374-460X زهرا انتظاری گروه رفتار حرکتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0000-0001-5408-3882 Journal Article 2024 09 13 Purpose: This study aimed to determine the effectiveness of ahybrid learning approach—combining Teaching Personal and Social Responsibility (TPSR) and Problem-Based Learning (PBL)—on the sport commitment and team cohesion of adolescent basketball players. Method: The statistical population of this study included all adolescent female basketball players aged 13 to 16, active in basketball clubs in Isfahan. From this population, 40 athletes were selected via convenience sampling and, following initial matching, were randomly assigned into two groups of 20.The research instruments included the Sport Commitment Scale and the Group Environment Questionnaire. The experimental group received the hybrid learning intervention over twelve 60-minute sessions. Data were analyzed using Analysis of Covariance ANCOVA)via SPSS software (version 26). Results: The results of the ANCOVA indicated a significant effect of the group on sport commitment (F(1,37)=56.64, P<0.001), with the hybrid training group demonstrating a significantly greater increase in post-test scores compared to the control group. Furthermore, the effect of the group on team cohesion was also significant (F(1,37)=35.45,P<0.001), indicating a greater improvement in this variable for the hybrid group compared to the control group. Conclusion: The findings suggest that the hybrid training intervention has a significant impact on increasing sport commitment and enhancing team cohesion among athletes. The results demonstrate that, compared to the control group, the hybrid training group exhibited a more favorable performance and status in both variables following the intervention. It is recommended that coaches and sports administrators utilize hybrid training protocols to strengthen the psychological and social dimensions of teams. هدف: این مطالعه با هدف تعیین اثربخشی ترکیب رویکردهای یادگیری مسئولیت‌پذیری شخصی–اجتماعی و حل مسئله بر مؤلفه‌های تعهد ورزشی و انسجام تیمی در بسکتبالیست‌های نوجوان انجام شد. روش: جامعه آماری این پژوهش شامل تمام بازیکنان دختر نوجوان سن ۱۳ تا ۱۶ سال فعال در باشگاه‌های بسکتبال شهر اصفهان بود. از این میان، تعداد ۴۰ ورزشکار به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شده و بر اساس همتاسازی اولیه، به طور تصادفی در دو گروه ۲۰ نفره جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تعهد ورزشی اسکاتلان و همکاران (۱۹۹۳) و پرسشنامه انسجام تیمی کارون و همکاران(۱۹۸۵) بود. گروه آزمایش ۱۲جلسه60دقیقه‌ای تحت مداخله رویکرد یادگیری ترکیبی را دریافت کرد. داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد که اثر گروه بر تعهد ورزشی معنادار است(F(1,37)=56.64,p<0.001) و گروه تمرین ترکیبی نسبت به گروه گواه افزایش بیشتری در پس‌آزمون نشان داد. همچنین اثر گروه بر انسجام تیمی نیز معنادار گزارش شد (F(1,37)=35.45,p<0.001) که بیانگر بهبود بیشتر این متغیر در گروه ترکیبی در مقایسه با گروه گواه است. نتیجه‌گیری: یافته‌ها حاکی از آن است که مداخله تمرین ترکیبی تأثیر معناداری بر افزایش تعهد ورزشی و ارتقای انسجام تیمی ورزشکاران داشته است. نتایج نشان می‌دهد که گروه تمرین ترکیبی در مقایسه با گروه گواه، عملکرد و وضعیت مطلوب‌تری را در هر دو متغیر پس از پایان دوره مداخله نشان داده است. پیشنهاد می‌شود مربیان و مسئولان ورزشی از پروتکل تمرینات ترکیبی به‌منظور تقویت ابعاد روان‌شناختی و اجتماعی تیم‌ها بهره‌گیری نمایند.

https://spsyj.ssrc.ac.ir/article_5048_c7b4bb942f0b5d4860d4319772182765.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Structural Relationships between Leadership, Organizational Structure, Psychological State, and Sports Success in Athletes روابط ساختاری بین رهبری، ساختار سازمانی، وضعیت روانی، و موفقیت ورزشی در ورزشکاران 5047 10.22089/spsyj.2026.19207.2677 FA فاطمه کیانی گروه تربیت بدنی، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران 0000-0001-9319-3582 عبدالصمد فتحی زینی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه تربیت بدنی، واحد علی آباد کتول، دانشگاه آزاد اسلامی، علی آباد کتول، ایران 0009-0008-0680-4751 نورا شهمیری گروه روانشناسی عمومی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران. 0009-0002-6960-3769 عبدالله حمایت طلب استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند 0000-0003-4311-1512 Journal Article 2026 04 18 This research explored the strutral relationships among leadership, organizational structure, psychological state, and athletic success. Utilizing a cross-sectional design, the study involved 312 athletes from diverse competitive backgrounds and sports. Resarch variables were assessed through the Multifactor Leadership Questionnaire, the Organizational Climate Measure, the Athlete Psychological State Inventory, and the Athlete Performance and Achievement Scale. Pearson correlation test and structural equation modeling were used to analyze the data. Pearson correlation analysis indicated significant positive relationships among all variables (r = 0.48–0.65, p < 0.01). Structural Equation Modeling indicated that both leadership (β = 0.53, p < 0.001) and organizational structure (β = 0.47, p < 0.001) were significant predictors of psychological state, which in turn was a strong predictor of sports success (β = 0.58, p < 0.001). Additionally, leadership and organizational structure had direct effects on sports success (β = 0.21, p = 0.004; β = 0.28, p < 0.001, respectively). Bootstrapping analyses further validated the partial mediating effect of psychological state between leadership/organizational structure and sports success. These results highlight the crucial interplay between leadership, organizational struture, and the sport success of athletes, suggesting practical applications such as enhancing transformational coaching, refining organizational frameworks, and incorporating psychological skills training to improve performance outcomes. سابقه و هدف: هدف از این تحقیق بررسی روابط ساختاری بین رهبری، ساختار سازمانی، وضعیت روانی و موفقیت ورزشی ورزشکاران بود. مواد و روش‌ها: طرح تحقیق از نوع مقطعی بود. شرکت کنندگان تحقیق شامل 312 ورزشکار از رشته های ورزشی مختلف بود. برای اندازه‌گیری متغیرهای تحقیق از پرسشنامه رهبری چند عاملی، مقیاس جو سازمانی، پرسشنامه وضعیت روانی ورزشکار و مقیاس عملکرد و موفقیت ورزشکار استفاده شد. از آزمون همبستگی پیرسون و روش معادلات ساختاری برای تحلیل داده‌ها استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که روابط مثبت و معناداری بین همه متغیرها وجود دارد (01/0>p، 65/0-48/0= r). مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان داد که هم رهبری (53/0=β) و هم ساختار سازمانی (47/0=β) پیش‌بینی‌کننده‌های معناداری برای وضعیت روانی بودند که به نوبه خود پیش‌بینی‌کننده قوی موفقیت ورزشی بود (58/0=β). علاوه بر این، رهبری و ساختار سازمانی تأثیرات مستقیمی بر موفقیت ورزشی داشتند (به ترتیب، (21/0=β و 28/0=β). تحلیل‌های بوت‌استرپ، اثر میانجی جزئی وضعیت روانی بین رهبری/ساختار سازمانی و موفقیت ورزشی را بیشتر تأیید کرد. نتیجه‌گیری: این نتایج حاکی از تعامل مهم بین رهبری، ساختار سازمانی و موفقیت ورزشی ورزشکاران می‌باشد و کاربردهای عملی مانند تقویت مربیگری تحول‌آفرین، اصلاح چارچوب‌های سازمانی و گنجاندن آموزش مهارت‌های روانشناختی برای بهبود نتایج عملکرد ورزشی را پیشنهاد می‌دهد.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Prediction of Premenstrual Syndrome in Female Athletes Based on Distress Tolerance: The Mediating Role of Coping Strategies پیش بینی سندرم پیش از قاعدگی در زنان ورزشکار براساس تحمل پریشانی : نقش میانجیگری راهبردهای مقابله‌ای 5064 10.22089/spsyj.2026.17698.2543 FA فاطمه معصومی گروه روانشناسی سلامت، دانشگاه علوم پزشکی قم، قم، ایران. 0009-0008-3032-5275 سیده زهرا عمادی استادیار پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی، تهران، ایران. 0000-0001-9732-0454 Journal Article 2026 01 27 Objective: The aim of this study was to predict premenstrual syndrome in female athletes based on distress tolerance with the mediating role of coping strategies. Methods: This study was applied in terms of purpose and descriptive-correlational in terms of method. The statistical population consisted of all female athletes in Tehran in 2025, from which 414 individuals were selected using convenience sampling. The research instruments included the Premenstrual Symptoms Screening Tool by Delara et al. (2011), the Distress Tolerance Scale by Simons & Gaher (2005), and the Ways of Coping Questionnaire by Folkman & Lazarus (1980). Data analysis was performed using path analysis with SPSS-22 and AMOS-24 software. Results: The total path coefficient between distress tolerance and premenstrual syndrome was negative and significant (β = -0.454, p<0.01). The path coefficient between emotion-focused coping and premenstrual syndrome was positive and significant (β=0.334, p<0.01), while the path coefficient between problem-focused coping and premenstrual syndrome was negative and significant (β = -0.294, p<0.01). The indirect path coefficient between distress tolerance and premenstrual syndrome was negative and significant (β = -0.149, p<0.01). Conclusion: The findings indicate that improving distress tolerance and teaching adaptive coping strategies, particularly strengthening problem-focused coping and reducing excessive reliance on emotion-focused coping, can be effective in reducing the severity of premenstrual syndrome symptoms in female athletes. Therefore, designing psychological interventions based on emotion regulation and teaching coping skills is recommended within support programs for female athletes. چکیده هدف: هدف پژوهش حاضر پیش بینی سندرم پیش از قاعدگی در زنان ورزشکار براساس تحمل پریشانی با میانجیگری راهبردهای مقابله‌ای بود. روش ها: پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش را تمام زنان ورزشکار شهر تهران در سال 1404 تشکیل می‌دادند که از میان آنها تعداد 414 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه‌های پیش از قاعدگی دل‌آرا و همکاران (2011)؛ مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) و پرسشنامه سبک‌های مقابله فولکمن و لازاروس (1980) بود. تحلیل داده‌های پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل مسیر و نرم افزارهای SPSS-22 و AMOS-24 انجام گرفت. یافته ها: ضریب مسیر کل مربوط به تحمل پریشانی با سندرم قاعدگی منفی و معنادار بود (01/0>p، 454/0-=β). ضریب مسیر بین راهبرد هیجان مدار و سندرم قاعدگی مثبت (01/0>p، 334/0=β) و ضریب مسیر بین راهبرد مسئله مدار و سندرم قاعدگی منفی (01/0>p، 294/0-=β) و معنادار بود. ضریب مسیر غیرمستقیم بین تحمل پریشانی و سندرم قاعدگی منفی و معنادار بود (01/0>p، 149/0=β). نتیجه گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد ارتقای تحمل پریشانی و آموزش راهبردهای مقابله‌ای سازگارانه، به‌ویژه تقویت مقابله مسئله‌مدار و کاهش اتکای افراطی به مقابله هیجان‌مدار، می‌تواند در کاهش شدت علائم سندرم پیش از قاعدگی در زنان ورزشکار مؤثر باشد. بنابراین، طراحی مداخلات روان‌شناختی مبتنی بر تنظیم هیجان و آموزش مهارت‌های مقابله‌ای در برنامه‌های حمایتی ورزشکاران زن توصیه می‌شود.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Lived Experiences of Iranian Athletes Regarding Border Restrictions during the Ramadan War: A Phenomenological Study تجارب زیسته ورزشکاران ایرانی از محدودیت‌های مرزی در دوران جنگ رمضان: مطالعه پدیدارشناختی 5058 10.22089/spsyj.2026.19250.2682 FA محمدرضا شهابی کاسب گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران 0000-0001-5985-8886 آرزو مهرانیان گروه رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران 0000-0002-8938-4834 Journal Article 2026 04 16 This phenomenological study aimed to explore and interpret the lived experiences of Iranian athletes regarding border restrictions and the cancellation of sports delegations during the Ramadan War in 1404. The participants consisted of professional Iranian athletes from various sports disciplines who had direct experience of non-participation in international competitions due to war-induced border restrictions. Purposive sampling was employed and continued until data saturation was achieved. Ultimately, fourteen athletes from different sports participated in the study. The research instrument was semi-structured interviews, and MAXQDA software along with Colaizzi’s seven-step method was used for qualitative data analysis. In addition, triangulation (data and researcher) was applied to reduce bias and enhance convergence. Based on the analysis of the findings, five main themes were identified: value-based perseverance and commitment, emotional shock and breakdown in response to crisis, crisis of meaning and threat to athletic identity, psychological resilience and motivational self-regulation, and social support and team cohesion in participants’ experiences. The results indicated that border restrictions caused by war not only created physical barriers to athletes’ participation in international events but also led to profound psychological, identity-related, and motivational consequences. At the same time, their lived experiences reflected the emergence of internal resilience mechanisms, strengthened team cohesion, and a redefinition of personal and professional values. پژوهش حاضر با هدف واکاوی و تبیین تجارب زیسته‌ی ورزشکاران ایرانی از محدودیت‌های مرزی و لغو اعزام‌های ورزشی در دوران جنگ رمضان سال 1404 انجام شد. شرکت‌کنندگان در پژوهش را ورزشکاران حرفه‌ای ایرانی در رشته‌های مختلف با تجربه مستقیم از عدم شرکت در مسابقات بین‌المللی به دلیل محدودیت‌های مرزی ناشی از جنگ تشکیل دادند. ‎نمونه-گیری به صورت هدفمند انجام شد و تا مرحله رسیدن‎ ‎به‎ ‎اشباع‎ ‎ادامه‎ ‎‎یافت. ‎در‎ ‎نهایت چهارده ورزشکار از رشته‌های مختلف در پژوهش شرکت کردند. ابزار پژوهش، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود و جهت تجزیه و تحلیل داده‎‌‎های ‏کیفی از نرم افزار مکس کیودا و روش هفت مرحله‌ای کُلایزی استفاده شد. هم‌چنین برای عدم سوگیری و همگرایی، از چند سویه‌سازی (داده‌ها، محقق) استفاده گردید. بر اساس تحلیل یافته‌های پژوهش حاضر، پنج مضمون اصلی شامل پشتکار و تعهد ارزش‌محور، شوک و فروپاشی هیجانی در مواجهه با بحران، بحران معنا و تهدید هویت ورزشی، تاب‌آوری روان‌شناختی و خودتنظیمی انگیزشی و حمایت اجتماعی و انسجام تیمی در تجارب شرکت‌کنندگان بدست آمد. نتایج نشان داد که محدودیت‌های مرزی ناشی از جنگ، علاوه بر ایجاد موانع فیزیکی برای حضور ورزشکاران در رویدادهای بین‌المللی، پیامدهای عمیق روانی، هویتی و انگیزشی نیز به همراه دارد. در عین حال، تجربه‌ی زیسته‌ی آنان حاکی از شکل‌گیری سازوکارهای درونی تاب‌آوری، تقویت همبستگی تیمی و بازتعریف ارزش‌های فردی و حرفه‌ای است.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Exploration of the Lived Experiences of Iranian Premier League Football Referees from a Psychological Analysis Perspective: A Phenomenological Approach واکاوی تجارب زیسته‌ی داوران لیگ برتر فوتبال ایران از منظر تحلیل روانی: یک رویکرد پدیدارشناسی 5062 10.22089/spsyj.2026.19155.2674 FA رسول صالحی کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0009-0005-2763-5828 احمد محمودی استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0001-7579-2274 احسان محمدی ترکمانی استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0003-4685-1532 ابراهیم علی دوست قهفرخی استاد گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. 0000-0002-8909-7122 Journal Article 2026 02 19 The objective of this study was to explore the lived experience of psychological burnout among football referees in the Iranian Premier League. This study was conducted using an interpretive phenomenological approach, grounded in the tradition of Van Manen (1990, 2014). Participants consisted of active referees and assistant referees from the 2024–2025 season. Utilizing purposive sampling, in-depth, semi-structured interviews were conducted with 19 participants until data saturation was reached. The analysis process, based on Van Manen’s (1990, 2014) stages—including phenomenological reflection, meaning reduction, extracting structures of experience, and reflective writing—was managed using MaxQDA 2024 software. Results indicated that the experience of burnout among referees is shaped within the context of three categories of antecedent conditions: structural and managerial inefficiency (e.g., financial insecurity and lack of organizational support), hostile environmental and social pressures (including media attacks and symbolic violence), and the inherently stressful nature of the officiating profession. The essential components of the experience were crystallized into three dimensions: “deep emotional exhaustion,” “professional depersonalization,” and “reduced perceived self-efficacy.” The consequences of this experience manifested at three levels: professional (loss of focus and doubt about continuing the career), psychobiological (anxiety, sleep disorders, and physical tension), and socio-familial (spillover of stress into close relationships). The phenomenological essence of the experience revealed that for referees, burnout is a gradual, sedimented process formed at the intersection of three primary forces: structural pressure, social violence, and the inherently high-stress nature of officiating. هدف پژوهش حاضر، واکاوی تجربه‌ی زیسته‌ی داوران لیگ برتر فوتبال ایران از پدیده‌ی تحلیل‌رفتگی روانی بود. این مطالعه با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری مبتنی بر سنت ون‌منن (1990، 2014) انجام شد. مشارکت‌کنندگان شامل داوران و کمک‌داوران فعال لیگ برتر در فصل ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بودند که با روش نمونه‌گیری هدفمند و تا رسیدن به کفایت داده‌ها، با ۱۹ نفر آنان مصاحبه‌های عمیق و نیمه‌ساختاریافته صورت گرفت. فرآیند تحلیل، براساس مراحل ون‌منن (1990؛ 2014) شامل تأمل پدیدارشناختی، کاهش معنایی، استخراج ساختارهای تجربه و نگارش بازتابی انجام و در نرم‌افزارMaxQDA 2024 مدیریت شد. نتایج نشان داد که تجربه‌ی تحلیل‌رفتگی داوران در بستر سه دسته شرایط پیشینی شکل می‌گیرد: ناکارآمدی ساختاری و مدیریتی (مانند ناامنی مالی و فقدان حمایت سازمانی)، فشار محیطی و اجتماعی خصمانه (از جمله حملات رسانه‌ای و خشونت نمادین)، و ماهیت تنش‌زای حرفه داوری. مؤلفه‌های ماهوی تجربه نیز در سه بُعد «تخلیه‌ی عاطفی عمیق»، «مسخ حرفه‌ای» و «کاهش خودکارآمدی ادراک‌شده» تبلور یافت. پیامدهای تجربه در سه سطح حرفه‌ای (افت تمرکز و تردید در ادامه ی فعالیت)، روانی-زیستی (اضطراب، اختلال خواب و تنش بدنی)، و اجتماعی-خانوادگی (سرریز استرس به روابط نزدیک) ظهور کرد. عصاره‌ی پدیدارشناسیی تجربه نشان داد که تحلیل‌رفتگی برای داوران یک فرآیند تدریجی و رسوب‌وار است که در برخورد سه نیروی اصلی-فشار ساختاری، خشونت اجتماعی و ویژگی‌های ذاتاً پرتنش داوری-شکل می‌گیرد.یافته‌ها تأکید می‌کنند که برخلاف بسیاری از مُدل‌های بین‌المللی، در فوتبال ایران ناامنی ساختاری و بی‌احترامی اجتماعی نقش محوری در فرسایش روانی داوران دارند.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Predicting Non-Suicidal Self-Injury in Adolescents Without Regular Physical Activity Based on Childhood Trauma and Distress Tolerance: The Mediating Roles of Mental Pain and Dissociative Experiences پیش‌بینی خودجرحی بدون قصد خودکشی در نوجوانان دارای فعالیت بدنی ناکافی بر اساس ترومای دوران کودکی و تحمل پریشانی: نقش‌های واسطه‌ای درد روان‌شناختی و تجارب تجزیه‌ای 5065 10.22089/spsyj.2026.18045.2572 FA پونه عبدلی دانشجوی دکتری روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. 0009-0008-9662-6230 فاطمه زندیه کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد علوم پزشکی قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. 0009-0000-1771-3822 مرضیه خلیفه سلطانی گروه علوم ورزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. 0000-0002-8783-3384 Journal Article 2025 09 10 Purpose: This study aimed to predict non-suicidal self-injury (NSSI) in adolescents without regular physical activity, based on childhood trauma and distress tolerance, while examining the mediating roles of mental pain and dissociative experiences. Methods: This study was applied in purpose and descriptive-correlational in method. The statistical population comprised all senior high school students in Qom during the second semester of the 2023–2024 academic year, from whom 443 participants were selected using convenience sampling. The research instruments included the Inventory of Statements About Self-Injury, the Childhood Trauma Questionnaire, the Distress Tolerance Scale, the Mental Pain Scale, and the Dissociative Experiences Scale. Data were analyzed using structural equation modeling. Results: The results indicated that NSSI in adolescents was significantly predicted by childhood trauma through the mediating roles of mental pain and dissociative experiences (P<0.01). Furthermore, NSSI was significantly predicted by distress tolerance through the mediating roles of mental pain and dissociative experiences (P<0.01). Conclusion: Designing and implementing targeted physical activity programs in schools and counseling centers may serve as a complementary and practical intervention for reducing self-injurious behaviors in adolescents. هدف: پژوهش حاضر با هدف پیش‌بینی خودجرحی بدون قصد خودکشی در نوجوانان بدون فعالیت بدنی منظم، بر اساس ترومای دوران کودکی و تحمل پریشانی، همراه با بررسی نقش‌های واسطه‌ای درد روانی و تجارب تجزیه‌ای انجام شد. روش‌ها: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی‑همبستگی بود. جامعة آماری شامل تمامی دانش‌آموزان دورة دوم متوسطة شهر قم در نیم‌سال دوم سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از میان آن‌ها ۴۴۳ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامة خودجرحی، پرسشنامة ترومای دوران کودکی، مقیاس تحمل پریشانی، مقیاس درد روانی و مقیاس تجارب تجزیه‌ای بود. داده‌ها با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که خودجرحی بدون قصد خودکشی در نوجوانان توسط ترومای دوران کودکی با نقش‌های واسطه‌ای درد روانی و تجارب تجزیه‌ای به طور معناداری پیش‌بینی می‌شود (0.01>P). به علاوه، خودجرحی بدون قصد خودکشی توسط تحمل پریشانی با نقش‌های واسطه‌ای درد روانی و تجارب تجزیه‌ای به طور معناداری پیش‌بینی می‌شود (0.01>P). نتیجه‌گیری: طراحی و اجرای برنامه‌های هدفمند فعالیت بدنی در مدارس و مراکز مشاوره می‌تواند به عنوان یک مداخلة مکمل و عملی برای کاهش رفتارهای خودجرحانه در نوجوانان مطرح باشد.

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی (وزارت علوم، تحقیقات و فناوری) مطالعات روان‌شناسی ورزشی 2345-2978 16 61 2027 09 23 Predictive Modeling of Premenstrual Syndrome Symptoms in Physical Education Students Based on Family Functioning: Examining the Mediating Role of Resilience and Sense of Coherence مدلیابی پیش بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان تربیت بدنی براساس عملکرد خانواده: بررسی نقش میانجیگری تاب آوری و احساس انسجام 5072 10.22089/spsyj.2026.18696.2624 FA مهدیس شیخی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، دانشگاه غیردولتی شمس، گنبدکاووس، ایران. 0009-0008-1222-0947 عابده نظری استادیار گروه آموزش و پرورش، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران. 0009-0006-6550-5431 Journal Article 2025 10 20 Objective: The aim of this study was to determine the fit of a predictive model of premenstrual syndrome (PMS) symptoms in physical education students based on family functioning, with the mediating roles of resilience and sense of coherence. Methods: The statistical population consisted of all female students at the University of Sistan and Baluchestan from which 270 participants were selected using convenience sampling. The research instruments included the Premenstrual Symptoms Scale, the McMaster Family Assessment Device, the Connor-Davidson Resilience Scale, and the Sense of Coherence Questionnaire (Flensborg-Madsen et al., 2006). Data were analyzed using path analysis. Results: The results showed that PMS symptoms in female students are predicted by family functioning (β=-0.258, P=0.001), by resilience (β=-0.418, P=0.001), and by sense of coherence (β = -0.389, P = 0.001). Family functioning was predicted by resilience (β = 0.338, P = 0.001) and by sense of coherence (β=0.354, P=0.001). Furthermore, PMS symptoms in female students were predicted by family functioning through the mediating roles of resilience and sense of coherence (β=-0.279, P=0.001). The findings indicated that family functioning, both directly and indirectly (via resilience and sense of coherence), is able to predict PMS symptoms in students. Conclusion: Given the role of physical activity in the field of physical education, regular exercise programs and training in psychological skills based on resilience and sense of coherence can be used as an effective strategy to reduce the severity of PMS symptoms in students. هدف: هدف پژوهش حاضر تعیین برازش مدل پیش بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان تربیت بدنی براساس عملکرد خانواده و بررسی نقش میانجیگری متغیر های روانشناختی تاب آوری و احساس انسجام بود. روشها:جامعه آماری این پژوهش را تمام دانشجویان زن دانشگاه سیستان و بلوچستان تشکیل دادند که از میان آنها تعداد 270 نفر به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس سنجش نشانه‌های پیش از قاعدگی دل‌آرا و همکاران؛ پرسشنامه سنجش خانوادگی مک‌مستر اپشتاین و همکاران؛ مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون و پرسشنامه احساس انسجام فلنسبرگ-مدسن و همکاران بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش تحلیل مسیر انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد سندرم پیش از قاعدگی بر اساس عملکرد خانواده(001/0=P، 258/0-=β)تاب آوری (001/0=P، 418/0-=β)وانسجام خود (001/0=P، 389/0-=β) در زنان دانشجو پیش‌بینی می‌شود. عملکرد خانواده بر اساس تاب آوری(001/0=P، 338/0=β)وعملکرد خانواده بر اساس انسجام خود (001/0=P، 354/0=β) در زنان دانشجو پیش‌بینی می‌شود. سندرم پیش از قاعدگی بر اساس عملکرد خانواده با میانجیگری تاب آوری و احساس انسجام در زنان دانشجو پیش‌بینی می‌شود (001/0=P، 279/0-=β). یافته‌های پژوهش نشان داد که عملکرد خانواده به‌طور مستقیم و غیرمستقیم (از طریق تاب‌آوری و احساس انسجام) قادر به پیش‌بینی نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان است. نتیجه گیری: با توجه به نقش فعالیت بدنی در رشته تربیت بدنی، می‌توان از برنامه‌های منظم ورزشی و آموزش مهارت‌های روان‌شناختی مبتنی بر تاب‌آوری و احساس انسجام به‌عنوان راهبردی مؤثر برای کاهش شدت نشانگان سندرم پیش از قاعدگی در دانشجویان استفاده کرد.