نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

اختلال نقص توجه-بیش‌فعالی یکی از شایع‌ترین اختلال‌های عصبی-تحولی دوره کودکی است که باعث آسیب در ابعاد مختلف از جمله تحصیلی، اجتماعی و خانوادگی می‌شود. هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین تأثیر تمرین ادراکی-حرکتی و ذهن‌آگاهی بر هوش هیجانی و خودکارآمدی کودکان مبتلا به نقص توجه-بیش‌فعالی بود. این پژوهش به روش نیمه‌تجربی، با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل انجام شد. شرکت کننده‌های این پژوهش شامل 30 کودک مبتلا به اختلال نقص‌توجه-بیش‌فعالی با میانگین سنی14/2±5/9 بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. والدین کودکان پرسشنامه هوش هیجانی و خودکارآمدی را به‌عنوان پیش‌آزمون پاسخ دادند. سپس مداخلۀ مربوط به هر گروه آزمایش در مدت 8 جلسۀ یک ساعته اجرا شد. بعد از آن‌که، دو گروه (تمرینات ذهن‌آگاهی و تمرینات ادراکی حرکتی) تمرینات خود را به مدت چهار هفته، هر هفته دو جلسه و هر جلسه یک ساعت انجام دادند، پس‌آزمون مشابه پیش‌آزمون انجام شد. برای آزمون فرضیه‌های تحقیق از آزمون تحلیل واریانس مرکب (3 گروه *2 عامل زمان) با اندازه‌های مکرر با سطح معناداری (05/0> p) استفاده شد. نتایج نشان داد که تمرینات ادراکی-حرکتی و ذهن‌آگاهی در بهبود هوش هیجانی و خودکارآمدی کودکان با نقص توجه-بیش‌فعالی در مقایسه با گروه گنترل با (05/0> p) تأثیر معناداری دارد. در حالی‌که بین اثربخشی دو نوع مداخله بر متغیرهای مورد بررسی، با05 /p≥ تفاوت معنی‌داری وجود نداشت. با توجه به نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد می‌شود از تمرینات ادراکی-حرکتی و ذهن‌آگاهی برای ارتقای هوش هیجانی و خودکارآمدی کودکان مبتلا به نقص توجه-بیش‌فعالی استفاده شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The Effect of Perceptual -Motor and Mindfulness Trainings on emotional intelligence and self-efficacy in Children with Attention Deficit Hyperactivity Disorder

نویسندگان [English]

  • ebrahim (meysam) moteshareie
  • fatemeh pirian
  • alireza farsi

beheshti univeristy

چکیده [English]

Purpose: Attention Deficit Hyperactivity Disorder is one of the most common neurodevelopmental disorders of childhood that causes damage in various dimensions, including academic, social, and familial. The aim of this study was to investigate the effect of perceptual-motor training and mindfulness on emotional intelligence and self-efficacy of children with attention deficit hyperactivity disorder.
Methods: This research was conducted by semi-experimental method with pre-test-post-test design with two experimental groups and control group. Participants included 30 children with attention-deficit hyperactivity disorder aged (9.5±2.14) years who were selected by targeted sampling. The children's parents answered the emotional intelligence and self-efficacy questionnaire as a pre-test. Then the intervention of each experimental group was performed in 8 one-hour sessions. After two groups (mindfulness, mindfulness, and perceptual motor exercises) performed their exercises for four weeks, two sessions each week, and one hour each session, a similar pre-test was performed. To test the research hypotheses, a composite variance analysis test (3 groups * 2 time factors) with repeated measurements with a significant level (p <0.05) was used.
Findings: The results showed that perceptual-motor and mindfulness exercises had a significant effect on improving children's emotional intelligence and self-efficacy with attention-deficit hyperactivity disorder compared to the control group p05/0>, while there was no significant difference between the effectiveness of the two types of intervention on the variables/
Conclusion: In case of results of this study, it is suggested that perceptual-motor exercises and mindfulness can be used to promote emotional intelligence and self-efficacy of children with attention deficit hyperactivity disorder.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Perceptual-Motor
  • Mindfulness
  • Emotional Intelligence
  • Self-Efficacy