نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

چکیده

پژوهش حاضر به منظور بررسی و مقایسۀ اثربخشی خودگفتاری آموزشی، انگیزشی و انتخابی بر انگیزه درونی و دقت آزمون حس وضعیت مفصل آرنج انجام گردید. پژوهش به صورت یک طرح درون‌گروهی کانتِربالانس شده به روش نیمه تجربی و با هدف کاربردی اجرا گردید. پانزده دانشجوی دختر دانشگاه شهید بهشتی به صورت در دسترس به عنوان نمونۀ پژوهش انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان در یک طرح اندازه‌گیری مکرر با چهار مرحله کنترل، خودگفتاری آموزشی، انگیزشی و انتخابی مشارکت داشتند که در هر مرحله 40 کوشش آزمون حس وضعیت مفصل را به منظور بازسازی فعال زاویۀ 90º مفصل آرنج از طریق دستگاه دینامومتر ایزوکنتیک بایودکس انجام ‌دادند. پس از اتمام هر مرحله، شرکت‌کنندگان پرسش‌نامه انگیزش درونی و فرم بررسی دستکاری را تکمیل نمودند. هرچند نتایج افزایش انگیزه درونی در مرحله خودگفتاری انتخابی را نسبت به مراحل دیگر نشان داد اما کاهش خطای مطلق در آزمون حس وضعیت مفصل آرنج در مراحل خودگفتاری آموزشی، انگیزشی و انتخابی به طور مشابه مشاهده شد. این یافته‌ها از خودگفتاری آموزشی و انگیزشی به عنوان راهبردی‌هایی کارآمد در بهبود عملکرد حس وضعیت مفصل حمایت می‌کنند که با مدل ارتباط خودگفتاری-عملکرد، مدل ویژۀ ورزش خودگفتاری و مدل مکانیسم خودگفتاری که اثربخشی انواع خودگفتاری بر عملکرد را تأیید می‌کنند، همسو هستند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The Effect of Instructional, Motivational and Self-selected Self-talk on Intrinsic Motivation and Accuracy of Elbow Joint Position Sense Test

نویسندگان [English]

  • Nastaran Naderirad
  • Behrouz Abdoli
  • Alireza Farsi
  • Hamidollah Hassanlouei

Department of Cognitive and Behavioral Science and Technology in Sport, Faculty of Sport Sciences and Health, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran

چکیده [English]

The present study was performed to evaluate and compare the effectiveness of instructional, motivational, and self-selected self-talk on intrinsic motivation and accuracy of elbow joint position sense test. The study was conducted as a within-subject counterbalanced design with a semi-experimental method and an applied purpose. Fifteen female students of Shahid Beheshti University were selected as the study sample conveniently. Participants took part in a repeated measures design with four levels of control, instructional, motivational, and self-selected self-talk that 40 attempts of joint position sense performed in order to actively reproduce the 90º angle of the elbow joint using the Biodex isokinetic dynamometer during each level. After each level, participants completed the Intrinsic Motivation Inventory and manipulation check form. Although the results showed an increased intrinsic motivation during the self-selected self-talk level compared to the other levels, but a decreased absolute error of the elbow joint position sense test in instructional, motivational, and self-selected self-talk levels was observed similarly. These findings support instructional and motivational self-talk as effective strategies for improving joint position sense, which are consistent with the model of the self-talk-performance relationship, the sport-specific model of self-talk, and the model of self-talk mechanisms that confirm the effectiveness of types of self-talk on performance.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Intrinsic motivation
  • Joint Position Sense
  • Instructional self-talk
  • Motivational self-talk
  • Self-selected Self-talk