مطالعات روان‌شناسی ورزشی

مطالعات روان‌شناسی ورزشی

تأثیر مداخلات خودگویی بازتابی بر خودگویی ارگانیک در ورزشکاران: با تاکید بر نقش تعدیل کننده نیاز به شناخت

نوع مقاله : مطالعه پژوهشی اصیل

نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه تربیت بدنی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
2 گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی، دانشکدۀ علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک، ایران
3 گروه تربیت بدنی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 گروه تربیت بدنی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخلات خودگویی بازتابی بر خودگویی ارگانیک ورزشکاران با تأکید بر نقش تعدیل‌کننده نیاز به شناخت انجام شد. این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون–پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ورزشکاران مرد 18 تا 25 سال بود که به‌صورت منظم در فعالیت‌های ورزشی شرکت داشتند. بر اساس معیارهای ورود و سطح نیاز به شناخت، 60 ورزشکار به‌صورت هدفمند انتخاب و در دو سطح نیاز به شناخت بالا و پایین طبقه‌بندی و افراد هر سطح به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله طی هشت جلسه در چهار هفته تحت آموزش ساختارمند خودگویی بازتابی قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل تنها برنامه تمرینی معمول خود را ادامه داد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودگویی ارگانیک در ورزش، مقیاس نیاز به شناخت و آزمون عملکرد استقامتی دوچرخه‌سواری تا واماندگی بود. نتایج تحلیل کوواریانس دو عاملی 2×2 نشان داد مداخله خودگویی بازتابی موجب افزایش خودگویی ارگانیک هدفمند و خودگویی ارگانیک خودکار مثبت، و کاهش خودگویی ارگانیک خودکار منفی شد (001/0>p). بعلاوه، مداخله خودگویی بازتابی در ورزشکاران با نیاز به شناخت بالا در مقایسه با همتایان دارای نیاز به شناخت پایین، منجر به استفاده بیشتر از خودگویی هدفمند و کاهش بیشتری در خودگویی منفی شد. بااین‌حال، اثر تعاملی نیاز به شناخت بر خودگویی خودکار مثبت معنادار نبود. در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهد مداخله خودگویی بازتابی می‌تواند به‌عنوان رویکردی مؤثر برای بازسازی گفتار درونی ورزشکاران، به‌ویژه افراد دارای نیاز به شناخت بالا، مورد استفاده قرار گیرد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

The Effect of Reflective Self-Talk Interventions on Organic Self-Talk in Athletes: Emphasizing the Moderating Role of Need for Cognition

نویسندگان English

Farzaneh Rezaei 1
Alireza Bahrami 2
Amir Dana 3
Seyed Saadatollah Salehi Sadati 4
1 PhD Student, Department of Physical Education, Ar.C., Islamic Azad University, Arak, Iran
2 Associate Professor, Department of Motor Behavior and Sports Psychology, Faculty of Sport Sciences, Arak University, Arak, Iran
3 Department of Physical Education, Tabriz Branch, Islamic Azad University, Tabriz, Iran
4 Assistant Professor, Department of Physical Education, Faculty of Islamic Education, Ar.C., Islamic Azad University, Arak, Iran.
چکیده English

The present study aimed to investigate the effect of reflective self-talk interventions on athletes’ organic self-talk, with an emphasis on the moderating role of need for cognition. This study employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest control group. The statistical population consisted of male athletes aged 18–25 years who regularly participated in sports activities. Based on inclusion criteria and levels of need for cognition, 60 athletes were purposively selected and categorized into high and low need for cognition groups. Participants within each level were then randomly assigned to either intervention or control groups. The intervention group underwent a structured reflective self-talk program over eight sessions across four weeks, while the control group continued their regular training routines. Research instruments included the Organic Self-Talk in Sport Questionnaire, the Need for Cognition Scale, and a cycling endurance performance test to exhaustion. Results of the 2×2 factorial analysis of covariance (ANCOVA) revealed that the reflective self-talk intervention significantly increased goal-directed organic self-talk and positive automatic organic self-talk while significantly reducing negative automatic organic self-talk (p < .001). Furthermore, compared with athletes with low need for cognition, athletes with high need for cognition demonstrated greater increases in goal-directed self-talk and greater reductions in negative self-talk following the intervention. However, the interaction effect of need for cognition on positive automatic self-talk was not significant. Overall, the findings suggest that reflective self-talk intervention may serve as an effective approach for reconstructing athletes’ inner speech, particularly among individuals with a high need for cognition.

کلیدواژه‌ها English

Reflective self-talk
Organic self-talk
Automatic self-talk
Goal-directed self-talk
Need for cognition

مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از 27 تیر 1405

  • تاریخ دریافت 10 خرداد 1405
  • تاریخ بازنگری 23 تیر 1405
  • تاریخ پذیرش 27 تیر 1405